Dit zijn de gevolgen van slapen met de… Lees meer

Dit zijn de gevolgen van slapen met de… Lees meer

Allergiehuidpriktest: procedure, interpretatie, voordelen, risico’s en klinische betekenis

Allergische aandoeningen treffen miljoenen mensen wereldwijd en zijn de afgelopen decennia steeds vaker voorgekomen. Aandoeningen zoals allergische rhinitis, astma, eczeem, voedselallergieën en insectenallergieën kunnen de kwaliteit van leven aanzienlijk beïnvloeden. Het nauwkeurig vaststellen van allergietriggers is een van de belangrijkste stappen in een effectieve allergiebehandeling. Van de verschillende beschikbare diagnostische methoden blijft de allergiehuidpriktest een van de meest gebruikte, betrouwbare en kosteneffectieve technieken.

 

De afbeelding hierboven toont een typische allergie-huidpriktest uitgevoerd op de bovenarm. Verschillende allergeenextracten zijn in een georganiseerd patroon op de huid aangebracht. Aan elk allergeen is een nummer toegekend en de zorgverlener meet de grootte van de resulterende bult en roodheid na een bepaalde wachttijd. Grotere reacties duiden over het algemeen op een grotere gevoeligheid voor een bepaald allergeen.

 

Dit artikel bespreekt de principes, procedure, interpretatie, voordelen, beperkingen, risico’s, klinische toepassingen en patiëntvoorbereiding voor de allergiehuidpriktest.

 

Wat is een allergiehuidpriktest?

 

Een allergiehuidpriktest is een in vivo diagnostische procedure die wordt gebruikt om vast te stellen of iemand een onmiddellijke allergische reactie heeft op specifieke allergenen.

 

Tijdens de procedure worden kleine druppels allergeenextract op de huid aangebracht en wordt het huidoppervlak voorzichtig geprikt met een steriele lancet. Als het immuunsysteem het allergeen herkent en specifieke IgE-antilichamen ertegen heeft, laten mestcellen histamine en andere ontstekingsmediatoren vrij. Dit veroorzaakt binnen 15-20 minuten een plaatselijke bult- en roodheidsreactie.

 

De test wordt doorgaans uitgevoerd door allergologen, immunologen of andere gekwalificeerde zorgverleners.

 

Immunologische basis

 

De huidpriktest is gebaseerd op type I-overgevoeligheid, ook wel IgE-gemedieerde overgevoeligheid genoemd.

 

Het proces omvat:

 

Eerste blootstelling aan een allergeen

Productie van allergeenspecifieke IgE-antilichamen

Hechting van IgE-antilichamen aan mestcellen

Herhaalde blootstelling aan het allergeen

Kruisverbinding van IgE-moleculen

Mestceldegranulatie

Vrijgave van histamine

Vasodilatatie

Verhoogde vasculaire permeabiliteit

Vorming van een urticaria (galbult) en omringend roodheid.

 

De grootte van de urticaria (kwaddelreactie) weerspiegelt de mate van allergische sensibilisatie, maar correleert niet altijd met de klinische ernst.

 

Veelvoorkomende allergenen getest

 

Een huidpriktest kan het volgende omvatten:

 

Omgevingsallergenen

Huisstofmijten

Graspollen

Boompollen

Onkruidpollen

Schimmelsporen

Dierlijke huidschilfers

Kakkerlakallergenen

Voedselallergenen

Melk

Ei

Pinda

Soja

Tarwe

Vis

Schelpdieren

Boomnoten

Beroepsallergenen

Latex

Meel

Dierlijke eiwitten

Insectenallergenen

Bijengif

Wespengif

gif van de vuurmier

Indicaties

 

Zorgverleners adviseren een huidpriktest voor patiënten met:

 

Seizoensgebonden allergieën

Aanhoudende rhinitis

Astma

Atopische dermatitis

Voedselallergie

Terugkerende allergische reacties

Allergie voor insectenbeten

Evaluatie van geneesmiddelenallergie (geselecteerde gevallen)

Contra-indicaties

 

Huidtesten zijn mogelijk niet geschikt voor:

 

Ernstig eczeem dat de testgebieden aantast.

Recente anafylaxie

Ongecontroleerde astma

Patiënten die antihistaminica gebruiken die niet gestopt kunnen worden.

Personen met bepaalde huidaandoeningen

Patiënten met een voorgeschiedenis van ernstige reacties op tests.

Patiëntvoorbereiding

 

Voorafgaand aan de tests dienen patiënten het volgende te doen:

 

Stop enkele dagen van tevoren met het innemen van antihistaminica (zoals voorgeschreven door de arts).

Informeer de zorgverlener over alle medicijnen die u gebruikt.

Breng geen crèmes aan op het testgebied.

Draag losse kleding.

Meld eventuele recente allergische reacties of ziektegevallen.

Benodigde apparatuur

 

De procedure vereist:

 

Steriele lancetten

Allergeenextracten

Positieve controle (histamine)

Negatieve controle (zoutoplossing of glycerine)

Alcoholdoekjes

Markeerstift

Meetliniaal

Noodmedicatie

Procedure

Stap 1

 

De identiteit van de patiënt is bevestigd.

 

Stap 2

 

De testruimte wordt schoongemaakt.

 

Stap 3

 

De huid is gemarkeerd met genummerde locaties.

 

Stap 4

 

Druppels allergenen worden aangebracht volgens de nummering.

 

Stap 5

 

Elke druppel wordt voorzichtig aangeprikt.

 

Stap 6

 

Overtollige allergenen worden verwijderd.

 

Stap 7

 

De patiënt wacht ongeveer 15-20 minuten.

 

Stap 8

 

De afmetingen van de urticaria worden gemeten.

 

Stap 9

 

De resultaten worden vastgelegd.

 

Interpretatie

 

De afbeelding toont meerdere verheven bultjes van verschillende groottes. In de praktijk:

 

Geen zwelling: Negatief

Kleine bult: Milde gevoeligheid

Middelgrote bult: Matige gevoeligheid

Grote bult: Sterke gevoeligheid

 

De histaminecontrole moet een positieve reactie opleveren, terwijl de negatieve controle dat niet mag.

 

 

 

Vervolg op de volgende pagina.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *