Tonijn uit blik is voor velen een favoriete maaltijd: betaalbaar, rijk aan eiwitten en ontzettend handig. Maar wat als je favoriete tonijnsandwich stiekem je gezondheid in gevaar brengt? Dat alledaagse product uit de voorraadkast zou wel eens een ernstig probleem kunnen verbergen: kwikverontreiniging.
Kwik is een gevaarlijk zwaar metaal dat het zenuwstelsel ernstig kan beschadigen, vooral bij herhaalde blootstelling. Wat nog verontrustender is, is dat niet alle tonijn in blik hetzelfde is: sommige soorten bevatten veel hogere kwikgehaltes dan andere. Zonder het te beseffen, zou je regelmatig gevaarlijke hoeveelheden kunnen consumeren.
Laten we eens nader bekijken wat kwik is, waarom het in tonijn terechtkomt en hoe we veiligere keuzes kunnen maken zonder dit voedzame product op te geven.
Wat is kwik en waarom komt het in tonijn terecht?
Kwik komt van nature voor in de aarde, maar industriële activiteiten zoals mijnbouw en de verbranding van steenkool hebben buitensporige hoeveelheden in ons milieu gebracht. Dit kwik komt uiteindelijk in de oceanen terecht, waar het wordt omgezet in methylkwik – een zeer giftige vorm.
Deze stof hoopt zich op in het leven in zee, vooral in grote roofvissen zoals tonijn. Dit proces heet bioaccumulatie: kleine vissen nemen het kwik op uit het water, grotere vissen eten die kleine vissen op, enzovoort, de voedselketen in.
Tegen de tijd dat de tonijn – en uiteindelijk uw bord – bereikt, kunnen de kwikgehaltes alarmerend hoog zijn.
Langdurige blootstelling aan kwik kan de hersenen en het zenuwstelsel beschadigen. Zwangere vrouwen, kinderen en mensen met hart- of neurologische aandoeningen zijn hier extra kwetsbaar voor.
Hondvriendelijke gezinsactiviteiten
Eén belangrijke fout die de meeste mensen maken
De meest voorkomende fout? De verschillen tussen tonijnsoorten niet kennen. Niet alle tonijn in blik is hetzelfde, en de soort die je kiest heeft een grote invloed op de hoeveelheid kwik die je binnenkrijgt.
Dit zijn de drie belangrijkste typen:
Gestreepte tonijn (Skipjack): Deze kleinere soort wordt meestal aangeduid als “lichte tonijn”. Het heeft de laagste kwikconcentratie – ongeveer 0,12 ppm – waardoor het de veiligste optie is voor regelmatige consumptie.
Geelvintonijn (Yellowfin): De geelvintonijn is iets groter en bevat een hogere kwikconcentratie (ongeveer 0,35 ppm). Hoewel deze niet zo hoog is als bij albacore, moet deze met mate gegeten worden.
Albacoretonijn (Albacore): Deze soort heeft de hoogste kwikconcentratie, gemiddeld tot 0,50 ppm. Gezondheidsautoriteiten adviseren om de consumptie ervan aanzienlijk te beperken.
Tip: Als de soort niet op het blikje staat vermeld, is het waarschijnlijk gestreepte tonijn. Lees altijd het etiket om er zeker van te zijn.
Andere veelgemaakte fouten bij het eten van tonijn:
Naast verwarring over de soort, zijn er nog drie veelvoorkomende fouten bij het consumeren van tonijn uit blik:
Etiketten negeren: Door de kleine lettertjes over te slaan, kunt u belangrijke gezondheidsinformatie missen. Sommige merken zijn transparanter over het kwikgehalte dan andere, dus een snelle online controle kan de moeite waard zijn.
Overconsumptie: Tonijn is met mate gezond, maar te veel eten kan leiden tot een ophoping van kwik. Deskundigen adviseren om de totale inname van vis en schaal- en schelpdieren te beperken tot ongeveer 227 gram per week, vooral voor mensen met een verhoogd risico.
Vervolg op de volgende pagina.
